Ζήτω η εργατική Πρωτομαγιά! (the Greek version, 2013)

Ζήτω οι ασφαλώς εργαζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς που επιλέγουν σοφά να κάνουν την στάση εργασίας τους από τις 6 μέχρι τις 9 (δηλαδή μέχρι τις 10).
Καθώς όλοι ξέρουμε ότι εκείνη την ώρα όλοι οι βιομήχανοι, οι μεγαλοτραπεζίται και οι εφοπλισταί πέρνουν τα λεωφορεία και τα τρόλλευ για να πάνε στα πολυτελές γραφεία τους και να ξεκινήσουν να ρουφάνε το αίμα της εργατιάς με το μπουρί.

Αγωνιστικούς χαιρετισμούς στους 1.500 εργατοπατέρες, επαγγελματίες αγωνιστές και στελέχη της κομματικής νομενκλατούρας που κανόνισαν την δυναμική, γεμάτη παλμό συγκέντρωσή τους στο Σύνταγμα στις 10:30 πμ.
Κάνοντας τις μετακινήσεις σχεδόν αδύνατες και παραλύοντας για 4 ώρες το κέντρο μιας πόλης 4.000.000, μαζί με την πολύπαθη, μισοπεθαμένη, ταλαιπωρημένη και ασφυκτιούσα αγορά, πασχαλιάτικα.
Χαλάλι όμως, καθώς το ισχυρό κτύπημα που δέχτηκε ο καπιταλισμός από την δράση αυτή, ήταν καθοριστικό. Οπότε, αποδεκτές και οι «παραπλεύρες απώλειες».

Μπράβο και στους, εκτός ΠΑΜΕ, 300 συναγωνιστές που κανόνισαν την ίδια ώρα την δική τους μεγαλειώδη μάζωξη στην Πατησίων, αποκλείοντας στρατηγικά και όσους μένουν απο εκείνη την μεριά της πόλης.
Μαζί με όσους ...πονηρούς σκέφτηκαν να πάνε από κει για να μην ταλαιπωρηθούν και να μην μπλοκαριστούν από τα συντρόφια του ΠΑΜΕ, στο Σύνταγμα. Με τέτοιες οργανωμένες μέθοδες, κατακτάμε τα δικαιώματά μας.

Καθώς, ως γνωστόν, νόμος είναι το δίκηο του εργάτη. Που δεν μπορεί να πάει στην ώρα του στην δουλειά που κρατάει με νύχια και με δόντια, εκτός και αν πάει με ταξί, περπατώντας ή αν βγάλει φτερά.
Δηλαδή του εργάτη, όπως τον ορίζουν οι εργατοπατέρες του ΠΑΜΕ και των «λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων».

Στο κάτω-κάτω, η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, είναι απεργία. Και όποιος δεν συμμορφώνεται οικειοθελώς, κακό του κεφαλιού του.

Καλή εργατική Πρωτομαγιά, σύντροφοι. Και του χρόνου δυνατά, να γκρεμίσουμε ξανά τον καπιταλισμό και να κάνουμε άλλο ένα άλμα προς την λαϊκή κυριαρχία.

Διπλή ομιλία στο πολυσυνέδριο "ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑΣ 2013" (Σάββατο 13 Απριλίου Μέγαρο Μουσικής)

Οι δύο τοποθετήσεις μου γίνονται στο πλαίσιο του καταξιωμένου πολυσυνεδρίου "ΠΑΝΟΡΑΜΑΤΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑΣ 2013", κατά την δεύτερη μέρα του (Σάββατο).

Η πρώτη, εντάσσεται στην ενότητα "Καινοτομική επιχειρηματικότητα στο τομέα των Τροφίμων" και αναφέρεται στην δυναμική συμβολή του branding στις εξαγωγές και στις πωλήσεις των ελληνικών προϊόντων. (13:15 - 14:45, Αίθουσα Σκαλκώτα).

Η δεύτερη, εντάσσεται στην ενότητα "Design και branding: μοχλοί καινοτομίας και εξωστρέφειας για το ελληνικό επιχειρείν", όπου θέμα μου είναι η Ταυτότητα προορισμού (City branding) και η σημασία του στην αειφόρο τουριστική ανάπτυξη ελληνικών προορισμών. (15:30 - 17:00, Αίθουσα MC2).


Για περισσότερες πληροφορίες, για το πλήρες πρόγραμμα και κρατήσεις θέσεων:
http://www.pan-orama.org/

'Η στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε!

ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για το προσωπικό ύφος του σχολίου αυτού. Δεν το συνηθίζω, αλλά το ότι είναι “επι προσωπικού”, ελπίζω να το δικαιολογεί.

Οι απόψεις του κ. Καραπαπά (*) μου δίνουν την ευκαιρία να τινάξω τη λάσπη που, αρκετά χρόνια τώρα, διάφοροι επαγγελματίες “καλοθελητές” προσπαθούν να κολλήσουν και σε μένα, μεταξύ πολλών άλλων. Έχοντας όχι εμένα ως στόχο (γιατί άλλωστε), αλλά άλλον. Το γιατί δεν το πέτυχαν, ίσως φανεί από όσα θα πω, που είναι παραπάνω από γνωστά στους “παροικούντες”. Κι’ας κάνουν τις παρθένες!

Δεν απαντώ επειδή ενοχλήθηκα, ούτε γιατί κάτι εξαρτάται απ’αυτό. Όμως, η κακοήθεια πρέπει κάποια στιγμή να απαντιέται. Δεν εθελοτυφλώ ότι θα αλλάξει κάτι. Οι αιτίες του θλιβερού αυτού φαινομένου, πάντα φτηνές και ιδιοτελείς, ισχύουν πάντα και έτσι η “πρακτική” θα επαναλαβάνεται.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καβάλα. Εργάζομαι στην Αθήνα, όπου σπούδασα και …ξέμεινα. Συνδημιούργησα ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά γραφεία εξειδικευμένης επικοινωνίας (branding), με 29 χρόνια ανοδική δημιουργική πορεία και εκτενές πελατολόγειο μεγάλων και μικρότερων, ελληνικών και πολυεθνικών εταιριών.

Μελέτες μας έχουν επανειλλημένα βραβευτεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό, και εγώ έχω υπάρξει πολλές φορές κεντρικός ομιλητής σε επαγγελματικά συνέδρια και ημερίδες. Μια μικρή έρευνα στο Google, θα δώσει περισσότερες πληροφορίες, σε όποιον ενδιαφέρεται.

Σημείωση: Για πάνω από 20 χρόνια, σχεδόν κανείς πελάτης μας δεν ήταν από την Καβάλα. Και μέχρι σήμερα, κανένας πελάτης της πόλης μας δεν αποτέλεσε σημαντικό τμήμα του τζίρου μας. 

Παρότι δεν ζω στην Καβάλα, συνειδητά συντηρώ τη στενή μου σχέση με τους ανθρώπους και τον τόπο μου. Και πως αλλιώς: γονείς, φίλοι παιδικοί, συγγενείς, εικόνες, συναισθήματα, όλα εδώ. Εδώ και η οικογενειακή μου μερίδα. Εδώ η πατρίδα μου και η πατρίδα των παιδιών μου.

Γι΄αυτό, δεν επιτρέπω σε κανέναν να αμφισβητεί την αγάπη μου και την ειλικρίνια του ενδιαφέροντός μου για την πατρίδα αυτή. 

Σε κάποια βέβαια απ’ όσα λέει ο κ. Καραπαπάς (*), έχει δίκηο: Στάθηκα “πλούσιος” σε ένα τουλάχιστον τομέα. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι στην Καβάλα και αλλού, που με τιμούν με την φιλία και την εμπιστοσύνη τους.

Μεταξύ αυτών, ο κ. Σημιτσής από παλιά και ο κ. Γκόνης, αυτός πιο πρόσφατος. Βλέπετε, ο καθένας μας έχει τους φίλους που του αξίζουν.

Όμως προσοχή, η “φιλία” και τα “φράγκα” που τόσο εκτιμούν κάποιοι, έχουν μία και μόνη ομοιότητα: αρχίζουν από “φ”. Κακώς τα μπερδεύουν, δεν κάνει!

Ακόμη, δεν είναι άγνωστη η συμμετοχή μου στη νικηφόρα ομάδα που οδήγησε στις 2 επιτυχείς εκλογικές προσπάθειες του σημερινού Δημάρχου μας. Τέλος, συνεργάζομαι κατά καιρούς με τον Δήμο Καβάλας, σε συγκεκριμμένες μελέτες του αντικειμένου μου. 

Και κάπου εδώ αρχίζουν οι κακοήθειες. Πόσες μελέτες; Πόσα …“φράγκα”; Εύκολο να βρεθούν τα στοιχεία από τον οποιονδήποτε, είναι όλα στο διαδίκτυο. Προκαλώ όμως όποιον τα ψάξει, να αναζητήσει και την πραγματική αναλογία τους με το σύνολο των σχετικών μελετών που κάνει κάθε χρόνο ο Δήμος. Και ίσως βρεθεί προ εκπλήξεως.

Αλήθεια, όταν επί Εριφυλλίδη όλες οι δουλειές πηγαίναν σε συγκεκριμμένη κυρία για 8 χρόνια, αναρωτήθηκε ποτέ κανείς; Εξηγήθηκε ποτέ γιατί τόσο μεγάλο κομμάτι δουλειών της πρώην νομαρχίας πήγαινε σε εκδότη που τον διαβάζει μόνο ο στενός οικογενειακός του κύκλος; 

Και για να τελειώνουμε: - Δεν απολογούμαι σε κανέναν για όσα πιστευω και εκτιμώ.
- Δεν θα σταματήσω να γράφω για αυτά, ότι και αν κάνουν
- Δεν κάνω δημόσιες δηλώσεις νομιμότητος και …νομιμοφροσύνης.
- Δεν διαπραγματεύομαι την αγάπη μου για την Καβάλα. Όσοι με ξέρουν, ξέρουν. 
- Δεν επιτρέπω σε κανέναν να αμφισβητεί το επαγγελματικό ήθος και την τιμιότητά μου, το γνωρίζει όλη η αγορά. 

Επιτέλους, ας σοβαρευτούμε στην πόλη αυτή. Ας σταματήσουμε να προσπαθούμε να βγάλουμε ο ένας το μάτι του άλλου. Και ίσως τότε καταφέρουμε να πετύχουμε όλα όσα μπορούμε.

Διευκρίνιση (*) Ο κ. Καράπαπας, άγνωστος σε μένα μέχρι χθές, σε 2 σχολιά του στο facebook στην ομάδα «ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ», έγραψε προσωπικά για μένα τα παρακάτω, που παραθέτω εδώ για λόγους αρχής αλλά και για να είναι σαφέστερο το δικό μου σχόλιο επί προσωπικού που προηγήθηκε: 

ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΡΑΠΑΠΠΑ:
“Δεν είχα σκοπό να παρέμβω, και με συγχωρείτε γι αυτό, καθώς δεν είμαι άνθρωπος του θεάτρου. Ωστόσο, παρακολουθώ εξ'αποσ

τάσεως τόσο τις ενέργειές σας, όσο και τα προφιλ αρκετών από εσάς, γιατί πάντα με ενδιαφέρει τί γίνεται στην πόλη μου. Διαβάζοντας μερικές γραμμές παραπάνω, η ηλικία μου και μόνο δε μου επέτρεψε να σωπάσω. Γιατί αρκετά σωπάσαμε μέχρι τώρα...

Συγγνώμη λοιπόν κ.Γανίτη, για να καταλάβω. ο κ.Μπρουσσαλης είναι το ίδιο ατομο που δημοσιεύει κατα καιρούς εργα του κ.Γκονη στο προφίλ του (και καλά κάνει), που έχει πάρει εργολαβία την υπεράσπιση του κ.Σιμιτσή (με τόσες απαντήσεις, τόσο έντονα, τόσο υποκειμενικά και σε τόσα μετωπα, που καμιά φορά νομίζω πως είναι ο ίδιος ο Σιμιτσής!) και το ίδιο άτομο που παίρνει τις δουλειές ως γραφίστας/τυπογράφος (συγχωρέστε με, δε γνωρίζω ακριβώς) τις δουλειές του Φεστιβάλ του Γκόνη και του Δήμου του Σιμιτσή; Και αύριο-μεθαύριο, από ότι καταλαβαίνω, και του ΔΗΠΕΘΕ του Γκόνη;

Και παλεύετε όλοι σας να θέσετε επιχειρήματα απέναντί του; Αλήθεια, αν όλα αυτά είναι πραγματικότητα, ο μάγκας κερδίζει... και κερδίζει πολλά... όλοι εσείς (κα. Φουρναράκη, κ. Μερκουρόπουλε, κα. Κολτσακίδου, κ. Κρεδα, κ. Μπατζόλη, κ. Μαδεμτζιδη, κ. Τόλη και λοιποί.) πόσα κερδίζετε (σε φράγκα! όχι γενικώς...) από το Φεστιβάλ ή από το ΠΟΙΟΣ θα είναι καλλιτεχνικός διευθυντής; Αν και εσείς δεν κερδίζετε τα ίδια φράγκα, τότε λυπάμαι για τον κόπο που ξοδεύετε σε αυτήν την αντιπαράθεση...

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΡΑΠΑΠΠΑ:
(να γράψω και δεύτερη φορά μέσα σε μια μέρα, ποιος τη χάρη μου). Σύγγνωμη αν σας αδίκησα. Δεν έχω καμία μα καμία διάθεση να αντιπαρατεθώ μαζί σας. Το κείμενό μου απευθυνόταν αποκλειστικά και μόνο στους υπολοίπους συνομιλητές. Αλλά μια και, όπως συνηθίζετε, κάνατε το καθήκον σας, τί θα λέγατε να ξαναφέρναμε τη μπάλα από την κερκίδα;
Τί από αυτά που έγραψα δεν αληθεύει; Για τη συμπάθεια/φιλία με τον Γκόνη (θεμιτή και καλοδεχούμενη) ή τη εργολαβική υπεράσπιση του Δημάρχου δε μπορείτε να μου πείτε κουβέντα. Δε σας πιστεύω περισσότερο από τα μάτια μου...
Όσο για τις δουλειές (αυτές, με τα φράγκα!) κάντε μας τη χάρη σας παρακαλώ και βουλώστε τα στόματα των Γανίτηδων...
Γράψτε μας ΞΕΚΑΘΑΡΑ και ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ (με κεφαλαία δε λένε οι νέοι ότι φωνάζουμε στο ίντερνετ; ) τις (νόμιμες κατά τα άλλα) δοσοληψίες σας με το Δήμο του Σιμιτσή και το Φεστιβάλ του Γκόνη... αποδείξτε μας πως συμμετέχετε σε αυτόν τον διάλογο ως εραστής της τέχνης (όπως οι υπόλοιποι νομίζω) και χωρίς κανένα οικονομικό όφελος και να είστε σίγουρος πως θα ακούσετε πολλές "συγγνώμες". Αλλά ως ότου να το κάνετε (που δε θα το κάνετε δηλαδή), κάπου εδώ θα είμαστε όλοι να το θυμίζουμε. Όχι σε σας. Εσείς τη δουλειά σας κάνετε (και πολύ καλά μάλιστα!). Στους υπόλοιπους (συμπαθάτε με) "ταλαίπωρους"...

Ούτε η φωτιά δεν νικάει την ανοησία!

Η φωτιά της προηγούμενης Πέμπτης στην Καβάλα, άφησε σβήνοντας πολλά σημάδια:
- Καμμιά δεκαριά στρέματα δασώδους περιοχής, καμμένα (ευτυχώς, μόνο τόσα!)
- Δέκα-δεκαπέντε δέντρα καμμένα (επίσης, τόσα λίγα, ευτυχώς!)
- Ζωντάνεψε τραγικές μνήμες (συγχωρέστε με, αλλά και πάλι από μία πλευρά, ευτυχώς!)
- Όξυνε τα αντανακλαστικά όλων και απέδειξε ότι η πόλη είναι σε εγρήγορση, φορείς και πολίτες.

Όμως, εκτός από αυτά, κατέδειξε και άλλα, δυστυχώς:
- Απίστευτη ευκολία να αποδεχτούμε και το πιο χοντρό ψέμα, και να το αναπαράγουμε, χωρίς καν να το σκεφτούμε 
- Τεράστια ανάγκη να βρούμε “εχθρούς”, “προδότες”, “εγκληματίες” και “αντιπάλους”, ακόμη και εκεί που δεν θα έπρεπε να ψάχνουμε καν

- Εντυπωσιακή προθυμία να έχουμε ...γνώμη, αυτή την εύκολη, βρώμικη και πιασάρικη που ”όλοι λένε” και κανένας δεν παραδέχεται ότι πρωτοσκέφτηκε
- Από τον απαράδεκτο αυτό κανόνα, δεν ξεφεύγουν ούτε τα τοπικά ΜΜΕ
- Πολιτική σπέκουλα και εύκολη, αισχρή “αντιπολίτευση” με χαιρεκάκια, βλακώδη υπονοούμενα και τερατώδεις λαϊκισμούς, πάνω από τα καμμένα
- Το τόσο απαραίτητο έργο της Περιμετρικής που ίσως απομακρύνεται για άλλη μια φορά, αφήνοντας για αρκετά ίσως χρόνια ακόμη το κέντρο της Καβάλας έρμαιο του καθημερινού, καθόλου αναγκαίου μποτιλιαρίσματος, των καυσαερίων και του ήδη βεβαρυμένου παράνομου παρκαρίσματος.

Αποδεικνύεται ξανά ότι η ανοησία είναι σχεδόν ανίκητη. Ούτε την φωτιά δεν φοβάται!

Τέλος, με τη σειρά μου, θα πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και ένα μπράβο:
- στους πανάξιους εθελοντές 
- στους Καβαλιώτες που βοήθησαν (και όχι σε όσους απλώς …έβλεπαν)

Αλλά, επίσης και:

- στους άντρες και στους πιλότους της Πυροσβεστικής
- στους άνδρες της ΕΛΑΣ
- στους ανθρώπους, στα στελέχη και στη διοίκηση του Δήμου που ήταν αμέσως στο σημείο, που διατηρούν τους χωματόδρομους ανοικτούς, τις δεξαμενές γεμάτες και κάνουν ό,τι μπορούν, παρά το ελάχιστο προσωπικό που διαθέτουν πλέον. 

Για να τα ακούνε και από πάνω, σε κάθε ευκαιρία.

Αυτά, και περαστικά μας (για την φωτιά είμαι σίγουρος, για την ανοησία δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος).

Απλή αναλογική και εκλογές 2012: η αμίλεικτη αλήθεια των αριθμών!

 Για να απαντηθεί άλλος ένας "αστικός" μύθος περί καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου και του πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν ίσχυε η απλή αναλογική, έκανα μια αναγωγή των προχθεσινών αποτελεσμάτων με βάση ακριβώς αυτό:

το σύστημα της απλής αναλογικής, στην πιο άδολη και ανόθευτη μορφή του, χρησιμοποιώντας ως εκλογικό μέτρο το ελάχιστο 1%.

Τα αποτελέσματα της άσκησης αυτής, τα βλέπετε στον πίνακα που έφτιαξα και παραθέτω!

Στη συνέχεια, και με βάση τα αποτελέσματα του πίνακα αυτού, έκανα κάποιες εντελώς αυθαίρετες αθροίσεις (*), αφήνοντας σε κάθε περίπτωση απ’έξω τις έδρες της Χρυσής Αυγής, για ...αυτονόητους λόγους.Τα αποτελέσματα είναι άκρως ενδιαφέροντα:

Κεντροδεξιά / Δεξιά (πλήν ΝΔ)

Ανεξ. Έλληνες + ΛΑΟΣ + Δημ. Συμμαχία + Δημιουργία ξανά + Δράση + ΟΧΙ =

32+9+7+6+6+3=63 έδρες

Κεντροαριστερά / Αριστερά (πλήν ΠΑΣΟΚ)

 ΣΥΡΙΖΑ+ΚΚΕ+ΔΗΜΑΡ+ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ+ΑΝΤΑΡΣΥΑ+ΚΟΙΝ.ΣΥΜΜΑΧΙΑ =

54+28+18+9+3+3=115 έδρες

Κεντροδεξιά – Δεξιά (σύν ΝΔ)

ΝΔ+Ανεξ. Έλληνες + ΛΑΟΣ + Δημ. Συμμαχία + Δημιουργία ξανά + Δράση + ΟΧΙ =

60+32+9+7+6+6+3=123 έδρες

Κεντροαριστερά – Αριστερά (συν ΠΑΣΟΚ)

 ΣΥΡΙΖΑ+ΠΑΣΟΚ+ΚΚΕ+ΔΗΜΑΡ+ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ+ΑΝΤΑΡΣΥΑ+ΚΟΙΝ. ΣΥΜΜΑΧΙΑ=

54+41+28+18+9+3+3=156 έδρες

Οι αριθμοί λένε αλήθεια και είναι αμίλεικτοι!

Ελάχιστη διαφορά στο δια ταύτα. Δείτε και συγκρίνετε τα αθροίσματα των εδρών!

Για να μην παρεξηγηθώ: η απλή αναλογική είναι χωρίς αμφιβολία το πιο δίκαιο σύστημα. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι το τι θα συνέβαινε αν ίσχυε και πως θα διαμορφωνόταν η κατάσταση τελικά, υπάρχει μια πολύ μεγάλη απόσταση.

Με νωπά τα αποτελέσματα των εκλογών προσπάθησα να αποτυπώσω τα δεδομένα  με απλή αναλογική, καθώς την «καραμέλα» αυτή την ακούω από το ...αριστερό μου αυτί,  από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ο ΣΥΡΙΖΑ την ξαναέβγαλε στη φόρα και την «μασάει» μετά μανίας από την Κυριακή.

Από την μελέτη των αριθμών, θαρρώ βγαίνει άμεσα το συμπέρασμα:

Κε Τσίπρα, αφήστε τις υπεκφυγές, τις δικαιολογίες και τις συζητήσεις με όσους έμειναν απ’έξω και καλά λόγω εκλογικού νόμου, εστιάστε εκεί που πρέπει και επιτέλους, ΚΥΒΕΡΝΗΣΤΕ!

(*) Η άθροιση είναι εντελώς αυθαίρετη καθώς ...τσουβαλιάζει παρατάξεις που πιθανότατα κάθε άλλο παρά θα επιθυμούσαν να μπουν στην ίδια ομάδα με άλλες. Για παράδειγμα, το ΚΚΕ έχει σταθερή μονήρη στάση και δεν μιλάει, δεν συνεργάζεται και δεν ...απεργεί με κανέναν άλλον. Όμως αυτό παραμένει το πιο θετικό για τα επιχειρήματα του κ. Τσίπρα σενάριο περί κυβερνώσας αριστεράς.

Βranding τόπου, ένα αποτελεσματικό εργαλείο τουριστικής ανάπτυξης παγκόσμια αποδεκτό, αλλά άγνωστο στην Ελλάδα!

Σκέψεις μετά από ένα Συνέδριο και πρίν διαμορφωθεί μια αγορά

Στην παραλία του Βόλου, μετά το τέλος του 1oυ Πανελλήνιου Συνέδριου Marketing & Branding Τόπου όπου ήμουν ένας από τους εισηγητές, μου ζητήθηκε να συνοψίσω τι συμπέρανα μετά από δύο πλήρεις ημέρες εργασιών. Απάντησα: „Η αγορά αυτή δεν υπάρχει ακόμη στην Ελλάδα“.

Και γιατί είναι αυτό σημαντικό;, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς. Μα γιατί φαντάζει παράλογο να παραμένει άγνωστο ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία τουριστικής ανάπτυξης, παγκοσμίως, σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που ισχυρίζεται ότι η βαριά βιομηχανία της είναι ο τουρισμός. Ισχυρισμός που είναι απόλυτα αληθινός αν υπολογίσουμε ότι ο τουρισμός συμμετέχει με 16% στο ΑΕΠ της πατρίδας μας.

Το Branding τόπου δημιουργεί ταυτότητες επώνυμων και δημοφιλών προορισμών εδώ και δεκαετίες. Είναι μία διαδικασία που χαρίζει επισκέπτες, κέρδη και επενδύσεις σε πόλεις και χώρες παντού στον κόσμο, εκτός από την Ελλάδα!

Πριν αρχίσω να γκρινιάζω σαν τυπικός Έλληνας, ας αναφέρω τα πολλά θετικά του Συνεδρίου: μεγάλο ενδιαφέρον και συμμετοχή, κινητικότητα, νέοι άνθρωποι με καλές σπουδές και τρομερή ενέργεια, σύνεδροι από το εξωτερικό, αξιόλογη δημοσιότητα, σημαντικές προσωπικότητες. Και το δημιουργικό πάθος του νεοφώτιστου, που με χαρά ανακαλύπτει επιτέλους τον τροχό και ελπίζει πως θα πάει λίγο πιο ομαλά και πιο γρήγορα στην επιτυχία.

Από την άλλη, οι αριθμοί και τα γεγονότα είναι αμείληκτα: Επί συνόλου 120 εισηγήσεων τα ελληνικά θέματα Βranding τόπου που υλοποιήθηκαν ήταν 2-3, οι εισηγητές που είχαν πραγματική επαγγελματική τριβή με το αντικείμενο δεν ήταν περισσότεροι από 10, μεγάλο μέρος των παρουσιάσεων ήταν θεωρητικές μελέτες ή διπλωματικές φοιτητών. Ανάμεσά τους και κάποιες εκθέσεις ιδεών.

Στην πρωτοπορεία η Θεσσαλονίκη και η Καβάλα, τόποι που δεν βάζει κανείς μας ψηλά στην λίστα των ελληνικών προορισμών. Σχεδόν απόντα τα „δυνατά χαρτιά μας“, το Αιγαίο, το Ιόνιο και σχεδόν όλη η τουριστική Ελλάδα.

Και όλα αυτά συμβαίνουν το 2012!

Από την άλλη, η γλυκιά επίγευση της ελπίδας: Η συζήτηση ξεκίνησε και δεν σταματάει. Η ανάγκη είναι μεγαλύτερη από ποτέ και η αγορά, όπως και η ζωή, πάντα βρίσκει τρόπο να την καλύψει.

Αυτά που υπόσχεται το Branding τόπου είναι πολύ σημαντικά για να παραμεριστούν, ειδικά σήμερα: ανάπτυξη, κέρδη, συνάλλαγμα, εξαγωγές, θέσεις εργασίας. Διέξοδο στο αδιέξοδο.

Ναι, θα γίνουν λάθη. Γίνονται ήδη. Όμως, πόσο πιο σωστό είναι να προσπαθείς κάνοντας λάθος, από το να μην προσπαθείς καν!

Η επόμενη, καλύτερη μέρα για τον ελληνικό τουρισμό ίσως ανέτειλε στο Βόλο. Τολμάω να είμαι αισιόδοξος στα 50 μου, για έναν απλό λόγο. Εγινα μάρτυρας  μίας καινοτομίας: έλληνες να συζητούν σοβαρά και ανοικτά, χωρίς προκάτ ιδέες, με ανοικτά μυαλά και αυτιά.

Σκεφτείτε πόσο σπάνιο είναι αυτό. Και πόσο φρέσκο. Μάλλον ξεκινήσαμε για τις αγορές του κόσμου.

Καλό μας ταξίδι! Επιτέλους!

(Μια λίγο πιο σύντομη εκδοχή του σχολίου αυτού δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Επενδυτης", στο  φύλλο της Κυριακής 2 Απρίλίου 2012)  

Ζητούνται φρέσκιες, δροσερές και λογικές ιδέες στα ελληνικά

Έβλεπα σήμερα το πρωϊ την εκπομπή της Τσαπανίδου στο ΣΚΑΪ, όπου υποψήφιοι όλων των κομμάτων απαντούσαν στο τι και στο πώς των εκλογών. Και είχα την εντύπωση ότι δεν πέρασε ούτε μια μέρα.

Θα μπορούσε να είναι „κονσέρβα“ των προηγούμενων ή και των προ-προηγούμενων εκλογών.

Και ειλικρινά αναρωτιέμαι πότε επιτέλους θα μιλήσουν τα κόμματα και οι εκπρόσωποί τους την γλώσσα την κανονική, αυτή με την οποία συννενοούνται με τη γυναίκα και τους φίλους τους. Και πότε επιτέλους θα πουν την αλήθεια. Έστω τώρα.

Τι θα περίμενα να ακούσω;

-       Από το ΠΑΣΟΚ, ότι φταίει σε σημαντικό βαθμό για αυτό που ζούμε, ότι έσπειρε ανέμους και τώρα θερίζουμε όλοι μαζί θύελλες. Ότι τουλάχιστον κατάλαβε. Ότι ξέρει τι και που πραγματικά έφταιξε και ότι, αν συμμετέχει στην κυβέρνηση, θα πράξει για μας και όχι για το κομματική του πελατεία που εξέθρεψε. Και ότι έχει έστω μία αίσθηση για το πως θα βγούμε από την τρύπα. Μια ιδέα όμως που να αντέχει στην ερώτηση: „Και γιατί δεν το κάνατε ήδη, τόσο καιρό που κυβερνάτε;“

-       Aπό την ΝΔ, ότι το άλλο μισό της ευθύνης για την κατάντια μας την βαρύνει, ότι είχε ευκαιρίες και δεν τις εκμεταλεύτηκε, ότι θα συνεργαστεί για να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, ότι δεν θα μας σύρει σε περιπέτειες αλλεπάλληλων εκλογών, και ότι με την σειρά της έχει μία αίσθηση που θα μας πάει αν συμμετέχει στην κυβέρνηση. Αλλά με ρεαλιστικό σχέδιο που θα απαντάει στο ερώτημα: „Γιατί τώρα μπορείς, και πως θα βγούν από την μέση όσα εμποδια εσύ και οι άλλοι έχετε βάλει για να μην έχουμε ανάπτυξη;“

-       Aπό το ΚΚΕ, να παραδεχτεί πως αυτό που προτείνει δεν υπάρχει σε εφαρμογή πουθενά στη γή, ότι όσα λέει είναι εν πολλοίς ανεφάρμοστα και, κυρίως, ότι θα κάνει ότι πρέπει για να συμβάλει με συνεργασίες και συγκλίσεις για να πάμε πιο μπροστά. Όχι πιο πίσω, με στενές κομματικές και συντεχνιακές επιλογές που ήταν παλιές ακόμη και το 1990, που όλοι νομίζαμε ότι είχαμε την πολυτέλεια. Ότι επιτέλους το ημερολόγιο στο Περισσό δείχνει 2012 και ότι το δικό μας συμφέρον είναι πιο πάνω από το κομματικό των στελεχών και της νομενκλατούρας.

-       Από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι έχουν και αυτοί βαρεθεί να αναλύουν και να διαπιστώνουν, ότι έχουν έστω κάποιες ιδέες που αντέχουν σε εφαρμογή και δεν είναι ιδανικές λύσεις για ουτοπικές κοινωνίες, γνωρίζοντας ότι μπορούν να τις λένε καθώς ποτέ δεν θα κληθούν και να τις εφαρμόσουν. Ότι τους ενδιαφέρει ο κόσμος, εμείς, και όχι να αποδειχθεί ότι έχουν δίκηο αυτοί και όλοι οι άλλοι λάθος. Κι ότι με σοβαρότητα, και όχι προσχηματικά, θα συνεργαστούν κυβερνώντας για να βοηθήσουν και να βελτιώσουν επιτέλους, όχι για να απαξιώσουν το απαξιωμένο και να έχουν σημαία το μπάχαλο.

-       Από το ΛΑΟΣ, ότι καταλάβαν και αυτοί ακόμη ότι το „λέω αυτό που ξέρω ότι οι άλλοι θέλουν να ακούσουν, ακόμη και αν απευθύνεται στα πιο χαμηλά ένστικτα και τον φόβο“ μας τελείωσε, ότι κατάλαβαν ότι καταλάβαμε ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός και κάνει πολιτική τσιτάτων και συνθημάτων για τα ψηφαλάκια. Και ότι δεν καθορίζει τις απόψεις του από τις δημοσκοπήσεις αλλά από το δικό μας συμφέρον. Και ότι θα συνεργαστεί ειλικρινά και όχι για να καλύψει την μωροφιλοδοξία και την φιλαρχία του. 

-       Από τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Καμμένου, ότι εκτός απο την διάθεση του ίδιου για αρχηγία και προβολή, την εύκολη και πιασάρρικη αντιμνημονιακή ρητορεία και τα λαϊκίστικα συνθήματα περί κυβερνήσεων κατοχής κλπ, υπάρχει και κάποια άλλη ιδέα που συμβάλλει στην έξοδο από την κρίση. Ιδέα που να αντέχει σε στοιχειώδη κριτική. Που θα λέει κάτι νέο, φρέσκο που να δείχνει ότι ο μόνος στόχος δεν είναι να μπεί στην Βουλή. Μια ιδέα που θα απαντάει όμως και στο ερώτημα: „Τόσο καιρό υπουργός, γιατί τώρα;“

-       Από την Δημοκρατική Αριστερά του Κουβέλη, ότι δεν επιδιώκει να είναι απλώς ένα βελτιωμένο ΠΑΣΟΚ. Ότι ξέρει τι θα τους κάνει όλους αυτούς τους πρώην πρασινοφρουρός που σπεύδουν να πυκνώσουν τις τάξεις του. Ότι έχει διαθεση να συνεργαστεί με τα άλλα κόμματα της αριστεράς και με όποιον χρειαστεί για να κυβερνήσει. Ότι υπάρχει λόγος που υπάρχει και ότι έχει να μας πεί τις προφανείς, δροσερές ιδέες που περιμένουμε να ακούσουμε από ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα και δεν τις ακούμε από πουθενά και από κανένα.

Επιτέλους, ας προσπαθήσουν όλοι μας αποδείξουν ότι έχουν λάθος όσοι τους θεωρούν άχρηστους, βολεμένους και ανόητους. Παρτάκηδες και με την πατρίδα και όλους εμάς χαμηλά στην ιεράρχισή τους. Ότι έχουν επαφή με εμάς, με το περιβάλλον, με την κατάσταση.

Και ότι θα προσπαθήσουν έστω τώρα να κάνουν ότι μπορούν για να κινηθεί το πράγμα. Να ξεκολλήσει από τη λάσπη. Ότι θα δουλέψουν αυτοί που αν και σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο, έχουν άποψη για τα ένσημα τα δικά μας.

Ίσως περιμένω πολλά. Ίσως αιθεροβατώ, ματαιοπονώ και παραμυθιάζομαι. Ίσως είναι παράλογο να ζητάω λύση από αυτούς που δημιούργησαν το πρόβλημα.

Πιστεύω όμως ότι η Ελλάδα στις 7 Μαϊου θα είναι μια άλλη Ελλάδα και στο κομμάτι του πολιτικού της προσωπικού. Το πιστεύω για δύο λόγους:

-       Πρώτον, γιατί πιστεύω ότι τουλάχιστον εμείς καταλάβαμε κάτι περισσότερο από άλλες φορές και θα απαιτήσουμε με την ψήφο μας να ακουστούμε.

-       Δεύτερον, γιατί έχω όπως όλοι μας, την ανάγκη να πιστέψω ότι συμβαίνει η αλλαγή νοοτροπίας που έχουμε ανάγκη. Σε όλους και κυρίως στο κεφάλι του ψαριού. Απο εκεί που συνήθως αρχίζει η βρώμα.

Σε λίγες μέρες θα ξέρουμε. Κυριακή 6 Μαϊου, κοντή γιορτή!